بعضی آدم ها از اول برای رفتن آمده اند

نقششان را هم آن قدر خوب بازی می کنند

که خیال می کنی آمده اند برای همیشه بمانند

توی تمام لحظاتت برای خودشان جا باز می کنند

توی تمام حس های قشنگت شریک می شوند

دفترت پر می شود از نامه هایی که برایشان نوشته ای

و گذاشته ای یک روز برایشان بخوانی

اما

همان لحظه ای که فکرش را هم نمی کنی

همان لحظه ای که همه چیز دارد درست می شود

درست توی همان لحظه

تو را جا می گذارند

و تو می مانی

تو می مانی و انبوه اندوه

تو می مانی و یک دفتر خط خطی

تو می مانی و یک عالمه بغض

تو می مانی و...

وقتی داشتم به تهِ قصه فکر می کردم

به تنها چیزی که فکر نمی کردم

نبودنت بود..

وقتی تهِ قصه را می نوشتی

به تنها چیزی که فکر نمی کردی

بودنم بود...

تهِ این قصه را من ننوشتم

تو تنهای تنها نوشتی.

ی روزی

ی جایی

ی کسی

یکی که دوسش داری

....

رفیق نیمه راه من!

تولدت مبارک...